Bezienswaardigheden in Famagusta & Omgeving
De Stadsmuren van Famagusta
Tijdens de Lusignan periode, werd de rol van Famagusta, vanwege haar natuurlijke haven en de muren die de binnenstad beschermden, steeds belangrijker voor de Oostelijke Middellandse Zee. In de 13de eeuw vormde Famagusta het handelscentrum voor zowel het Oosten als het Westen. Het geloof dat de rijkdom van een volk kon worden afgemeten aan de kerken die men bouwde inspireerde de handelslui tot het bouwen van kerken in verleidelijke stijlen.
Door deze kerken werd Famagusta bekend onder de naam “Het Kerkendistrict”. Deze kerken staan er ook op heden nog en kunnen worden bezichtigd in de oude stad van Famagusta, in de buurt van de haven.
De stadsmuren die door de Lusignan werden gebouwd waren erg hoog maar dun en omsluiten de gehele oude stad van Famagusta. De muren worden onderbroken door 15 bastions en poorten. Nadat de Venetiërs het eiland op de Lusignan veroverden, lieten zij specialisten overkomen vanuit Venetië om de muren te verstevigen tegen artilleriegeschut, in het bijzonder om zich te beschermen tegen de Ottomanen.
Aan de kustzijde bevindt zich een zeer grote muur, het Mantinengo Bastion en de Kara (Land) Poort. Deze muren werden tijdens de Venetiaanse periode gebouwd. Aan de buitenzijde van de muur werd een gracht gegraven van 46 meter breed welke werd gevuld met water. De muur die werd opgetrokken uit natuursteen is 3 kilometer lang en op sommige punten tot 9 meter breed.
Kerken in Famagusta
In de 13de eeuw vormde Famagusta het handelscentrum voor zowel het Oosten als het Westen. Het geloof dat de rijkdom van mensen kon worden afgemeten aan de kerken die zij bouwden inspireerde de handelslui tot het bouwen van kerken in verleidelijke stijlen. Door deze kerken werd Famagusta bekend onder de naam “Het Kerkendistrict”. Deze kerken staan er ook op heden nog en kunnen worden bezichtigd in de oude stad van Famagusta, in de buurt van de haven.
De Griekse St. George Kerk
De architecturale stijl van deze kerk is een mengeling van de Byzantijnse en Gotische stijlen. De kerk werd gebouwd in de 15de eeuw en behoort tot de Orthodoxe orde. De kerk bestaat uit een centraal schip met kapellen aan beide zijden met aan het einde een uit drie delen bestaande apsis. Het plafond heeft een gewelf in Gotische stijl. De structuur van het gebouw maakt duidelijk dat het hier gaat om een bisdomkerk. Het bovenste gedeelte stortte in tijdens de belegering door de Ottomanen in 1571. Op de muren zijn de sporen van kanoninslagen zichtbaar.
Lala Mustafa Pasha Moskee (St. Nicolaas Kathedraal)
Dit gebouw, dat dateert uit de Lusignan periode tussen 1298-1312, is één van de mooiste Gotische bouwwerken uit het Middellandse zeegebied. De Lusignan koningen werden eerst ingewijd als koning van Cyprus in de St. Sofia Kathedraal en daarna werden zij gekroond als Koning van Jeruzalem in de St. Nicolaas Kathedraal in Famagusta. 
Deze ceremonies werden gehouden tot 1571 toen de Turkse Ottomanen de kathedraal omdoopten tot een moskee. Boven de cirkelvormige ramen bij de ingang is een Venetiaans insigne zichtbaar. Er wordt verondersteld dat dit met dieren versierde insigne werd meegebracht vanuit een tempel in Salamis.
.
Latijnse St. George Kerk
Deze kerk werd gebouwd aan het einde van de 13e eeuw en is een fraai voorbeeld van Gotische architectuur. Voor de bouw van deze kerk werden materialen gebruikt afkomstig van de Salamis ruïnen. Vermoedelijk werd het model ontleend aan de St. Chapelle kerk in Parijs. Het kerkschip bestaat uit vijf secties en een koor. De enige gedeelten die de tand des tijds hebben doorstaan zijn dit koor en de noordelijke muur. De wijde grote ramen hadden eens Gotische traceringen.
Nestoriaanse Kerk
De Nestoriaanse Kerk werd in 1339 gebouwd door een Syrische handelsman voor de in Famagusta wonende Syriërs. Er bevinden zich fresco’s van kamelen in de kerk en teksten in het Syrisch – de taal die gebruikt werd door de Nestorianen tijdens hun religieuze ceremonies. De klokkentoren en aanbouwen zijn er later bijgebouwd. Boven de eenvoudige ingang bevindt zich een fraai rozenraam. Het gewelfde plafond wordt gedragen door pilaren met versierde schachten.
De Panaya Kanakaria Kerk
Hoewel er geen bewijs meer is van de eerste kerk die hier gestaan moet hebben, daterend uit de vroege Byzantijnse periode, wordt verondersteld dat de tweede kerk werd gebouwd in de 5de eeuw of aan het begin van de 6de eeuw na Christus. Het gedeelte van de ingang is middels twee rijen kolommen opgedeeld in drie secties. De kerk werd in de 8ste eeuw door Arabische piraten vernietigd.
Sinan Pasa Moskee (St. Petrus & St. Paulus Kerk)
De inscriptie in de muur die aangeeft dat deze kerk werd gebouwd door de Syrische koopman Simone Nostrano is waarschijnlijk het gevolg van verkeerde informatie. De kerk werd namelijk gebouwd door een Nestoriaanse Christen met de naam Simon. Dankzij haar stevige structuur overleefde de kerk het bombardement in 1571.
St. Franciscus Kerk
Deze kerk maakt deel uit van een klooster dat werd gebouwd door monniken van de Franciscus orde tijdens het eerste decennium van de veertiende eeuw. Hendrik II, de Koning van Cyprus, heeft bijgedragen aan de constructie van het bouwwerk dat beschikt over een schip met drie secties die leiden naar een prachtig koor.
De Tweeling Kerken (Tempelier & Johannieter Kerken)
De grootste van de twee kerken die in de 14de eeuw werden gebouwd behoorde toe aan de Tempelierridders. Toen de laatste grootmeester en andere leiders in 1313 wegens ketterij werden verbrand, hield deze orde op te bestaan en werd de kerk overgedragen aan de Johannieterridders die reeds eigenaar waren van het aangrenzende gebouw. Het gebouw is later gerestaureerd en wordt nu gebruikt door het Cypriotische Kunstgezelschap.
De Landpoort (Ravelin)
Dit is één van de twee oorspronkelijke toegangspoorten naar de stad. De oorspronkelijke naam van deze toegangspoort was ‘Ravelin’, wat zoveel betekent als ‘halvema
anvormige lunet – of bastion in de vorm van een maansikkel’. De Landpoort vormt na de Otella Toren het oudste gedeelte van de stadsmuren.
De brug die tegenwoordig wordt gebruikt om de stad binnen te komen is nieuw. Voorheen was de toegang tot de stad via een geschutemplacement aan de zijkant van de poort.
Namik Kemal Kerker
Deze kerker die werd opgebouwd uit blokken natuursteen is gelegen op het binnenhof van het Venetiaanse Paleis. Toneelschrijver en dichter Namik Kemal verbleef 38 maanden in dit gebouw tijdens zijn ballingschap op Cyprus vanwege een toneelstuk dat hij schreef waarin hij kritiek uitte op de Ottomaanse heersers.
Het Othello Kasteel & Toren
Dit kasteel werd in de 14de eeuw gebouwd door de Lusignan als een fort om de stad te beschermen tegen aanvallen en werd gebruikt als één van de hoofdtoegangen tot Famagusta. Het wordt omringd door een diepe gracht. Het kasteel heeft torens en corridors die leiden naar de artilleriebatterijen.
Binnenin het kasteel bevinden zich een eetzaal en slaapzaal die dateren uit het Lusignan tijdperk. In de kasteeltuin vindt men kanonnen en ijzeren en stenen kanonskogels toebehorend aan de Spanjaarden en Ottomanen. Nadat Cyprus in de 15de eeuw werd veroverd door de handelsstad Venetië werd de Othello Toren in 1492 herbouwd. De nieuwe heersers plaatsten hun insigne, de leeuw van St. Marcus – het symbool van Venetië – in reliëf boven de ingang van het kasteel.
De Zeepoort (Porta Del Mare)
Deze poort vormt de tweede van de twee oorspronkelijke toegangswegen naar de stad. De constructie is goed behouden gebleven en haar architectuur is schitterend. De bouw dateert uit 1496 en werd gerealiseerd door de Venetiaan Nicolo Prioli. De poort met ijzeren traliewerk dateert uit de Venetiaanse periode, en de houten, gepantserde poort werd vervaardigd door de Ottomanen.
Venetiaans Paleis
Het Venetiaanse Paleis was een koninklijk paleis gebouwd door de Venetiërs op de overblijfselen van een paleis dat in de 13de eeuw door de Lusignan werd gebouwd. De voorzijde die nog altijd overeind staat werd gebouwd in de 16de eeuw en de zuilen die hierbij gebruikt werden zijn afkomstig van de Salamis ruïnen. In het midden van de arcade bevindt zich een insigne die toebehoort aan de Venetiaanse heerser Giovanni Reiner.
The Venetian Palace was destroyed by the Ottomans leaving only its grand facade intact. The castle was then used as a prison during the Ottoman Empire. Among the prisoners was Namik Kemal, the National poet of the Ottoman Empire, who was held there between 1873 and 1876, after having been exiled to Cyprus by the Sultan.
Arsenal (Martinengo Bastion)
Dit bastion werd tussen 1550 en 1559 gebouwd door de Venetiaanse architect Giovanni Sammianelli. De muren van het bastion zijn 4 – 6 meter dik. Het drieho
ekige ontwerp is een duidelijk voorbeeld van militaire architectuur. De naam van het bastion is afgeleid van Martinengo, de leider van de Venetiaanse versterkingstroepen die tot opluchting van Cyprus werden gezonden tijdens de Ottomaanse belegering.
In de gewelfde kamers van het Bastion bevinden zich schoorstenen voor ventilatie en voor de afvoer van buskruitrook.
Enkomi (Alasia)
De antieke stad Enkomi, ook bekend als Alasia, gelegen nabij het hedendaagse dorp Enkomi (Tuzla), dateert uit ongeveer 2000 voor Christus. Aan de hand van opg
ravingen heeft men kunnen achterhalen dat de stad eerst onder invloed stond van Egypte en later van Mycenae. De stad werd omring door muren en de doden werden samen met hun grafgeschenken begraven onder de vloeren van de huizen.
Er werd ontdekt dat op deze stad het roosterplan werd toegepast en dat hier voor het eerst schrift werd gebruikt. Er werd koper naar Enkomi getransporteerd, waar het werd gesmolten en verscheept voor export. Rond deze tijd was de rivier bevaarbaar en had Enkomi een binnenlandse haven. Het bronzen “ Standbeeld van de God met Hoorns” welke onder strenge Hittite…
Aphendrika
Aphendrika stond bekend als één van de zes belangrijkste steden van Cyprus aan het begin van de 2de eeuw voor Christus.
Opgravingen brachten de overblijfselen van een citadel aan het licht, een necropolis met uit rots gehouwen graftomben, een tempelsite en de oude haven van deze nederzetting. Tegen de 8ste eeuw waren er drie nieuwe kerken gebouwd nabij Aphendrika: Saint Georgios, Panaya Chrysiotissa en Panaya Asomatos.
De Ruïnen van Salamis
Salamis, gelegen op zo’n 9km ten noorden van Famagusta, is één van de belangrijkste archeologische sites van Cyprus. De oude stad Salamis vormde één van de 10 stadskoninkrijken op Cyprus en dateert uit de 11de Eeuw voor Christus. De stichter van deze stad is Teucer – de zoon van Telamon, een Trojaanse held en Koning van het eiland Salamis nabij Attica, die de stad de naam Salamis gaf, vernoemd naar zijn vaderland.
Gesticht in de 11de eeuw voor Christus door Teucer – de zoon van Telamon, die niet terug kon keren naar huis na de Slag om Troje omdat hij er niet in geslaagd was zijn broer Ajax te wreken. De stad kende haar bloeiperiode in de 6de eeuw voor Christus en beschikte over een koninklijk hof en een eigen munteenheid. De bloeiperiode hield aan totdat Koning Evagoras rond 300 voor Christus het gezag over Salamis verloor aan de Perzen. Alexander de Grote verwoestte het Perzische Rijk en nam het gezag over het eiland over. Ptolemy I van Egypte bestuurde het eiland Cyprus en Salamis bleef de zetel van de gouverneur. De Romeinen versloegen Ptolemy I van Egypte en onder het Romeinse bewind vanaf zo’n 60 voor Christus bloeide Salamis weer op. Verschillende aardbevingen leidden tot de destructie van Salamis aan het begin van de 4de Eeuw. De stad werd opnieuw opgebouwd onder de naam Contstantius en vormde een Episcopale Zetel, waarvan St. Epiphanius beroemd was. Keizer Contstantius II hielp de Salaminiërs niet alleen met de wederopbouw van hun stad maar hielp hen daarnaast ook door tijdelijk geen belastingen te heffen en daarom werd de nieuwe stad, wat kleiner van formaat dan de oude stad, Constantia genoemd. Salamis werd uiteindelijk verlaten tijdens de invasie van de Arabieren in de 7de eeuw, na de verwoestingen bij Muawija. De inwoners verhuisden naar Arsinoe (Famagusta).
Koninklijke Graftomben – Necropolis van Salamis
De Necropolis van Salamis bestrijkt een gebied van zo’n 10 vierkante kilometer en strekt zich uit van Enkomi tot de westelijke rand van het Salamiswoud en tot aan het St. Barnabas Klooster. Vanwege de bouwstijlen en rijke vondsten in sommige van de graftomben die werden blootgelegd, ontvingen zij de naam Koninklijke Graftomben. Hun belangrijkste architecturale kenmerk is de lange, wijde, aflopende vloer aan de voorzijde van de grafkamers.
De Massagraven van Cellarga
Deze massagraven vormen de massanecropolis van de arme bevolking uit deze periode. Zij maken deel uit van de Necropolis van Salamis, en zijn gesitueerd op 500 meter ten zuidoosten van de Koninklijke Graftomben. Het gebied waarin zo’n 120 graven werden gevonden werd gebruikt tussen de 8ste en 4de eeuw voor Christus. De ingangen van de tomben zijn afgesloten met stenen platen en in de rots zijn treden uitgehakt.
Het Nikokreon Monument
Dit monument dat zich in de Salamis Necropolis bevindt werd vermoedelijk gebouwd in de naam van Nikokreon, de laatste koning van Salamis. Volgens de overlevering koos Nikokreon ervoor om zelfmoord te plegen in plaats van zich over te geven aan Ptolemaios. Voordat hij de hand aan zichzelf legde, vermoorde hij zijn vrouw en familie en stak hij het paleis in brand. In het midden van het platform, dat kan worden bereikt door enkele waaiervormige treden te beklimmen, bevindt zich een oven waarin ijzeren staven en beelden gemaakt uit steen en klei uit die periode werden gevonden.
Het St. Barnabas Klooster
St. Barnabas wordt voor de eerste keer genoemd in hoofdstuk 4 Handelingen van de Apostelen van het Nieuwe Testament en in latere hoofdstukken, als het verhaal van deze handelingen zich openbaart. De oorspronkelijke naam van St. Barnabas was Josef, maar hij kreeg een nieuwe naam van de Apostelen omdat Lucas Barnabas vertaalde met ‘zoon van aanmoediging’. St. Barnabas kwam in 45 na Christus naar Cyprus om het Christendom te verspreiden. Na hun aankomst op Salamis, reisden zij verder naar Paphos, waar Sergius Paulus zich als eerste Romeinse gezaghebber tot het Christendom bekeerde. In 50 na Christus nam St. Barnabas, vergezeld door St. Mark, zijn basis in Salamis. Hij wordt gezien als de eerste Aartsbisschop van Cyprus.
St. Barnabas keerde na zijn studies in Jeruzalem terug naar Cyprus en ging in 50 na Christus, samen met St. Paul, aan het werk als Christelijke missionaris. Volgens de overlevering is St. Barnabas de stichter van de Cypriotische Kerk en volgens de legende werd hij om deze rede buiten Salamis door de Joden van Salamis gestenigd. Zijn begraafplaats raakte eeuwenlang in vergetelheid. Ondanks dat deze plek een heilzame functie had wist niemand waarom. In 448 verscheen St. Barnabas driemaal in een droom van Aartsbisschop Anthemius van Cyprus en zei hem waar zijn stoffelijke resten begraven lagen. Na de op door hem genoemde plek te graven ontdekten Christenen het onaangetaste lichaam van de heilige, met het Evangelie op zijn borst.
Het St. Barnabas Icoon & Archeologisch Museum
De St. Barnabas kerk beschikt over een rijke collectie iconen waarvan de meeste dateren uit de 18de eeuw. De basaltmolen op de binnenplaats is afkomstig van de Enkomi nederzetting en de andere zuilen en stenen zijn afkomstig uit Salamis. De kamers waar de priesters verbleven zijn gerestaureerd en doen nu dienst als archeologisch museum. Men kan er een verscheidenheid aan kunstwerken met een breed historisch spectrum bewonderen, van de Neolithische Periode tot en met de Romeinse periode. In het museum worden tevens bronzen en marmeren stukken tentoongesteld.
Kantara Kasteel
Het Kantara Kasteel is het meest oostelijk gelegen van de drie kastelen gelegen op het Kyrenia Gebergte en bevindt zich op een hoogte van zo’n 700 meter boven zeeniveau. Het kasteel ligt op een goede locatie om de toegang tot het schiereiland Karpaz en de Mesaria vlakte te bewaken. Hoewel wordt aangenomen dat het kasteel net als de andere twee kastelen, St. Hilarion en Buffavento, werd gebouwd door de Byzantijnen als een reactie op de Arabische invallen op het eiland, wordt van het kasteel in geschreven bronnen enkel vermelding gemaakt in het jaar 1191, toen Richard Leeuwenhart het eiland bezette.
Toen de onrechtmatige koning van Cyprus, Isaac Comnenus, werd verslagen door de voormalige Palestijnse Koning, nam Guy de Lusignan, die zich overgaf aan Richard Leeuwenhart, zijn toevlucht tot het Kantara Kasteel.
Tijdens zowel het Lusignan als Venetiaanse tijdperk wordt het Kantara Kasteel regelmatig vernoemd. Tijdens deze perioden speelde het kasteel een rol in vele veldslagen.
Het Apostel Andreas Klooster
Het klooster, gesitueerd op het punt dat bekend staat als de Kaap van St. Andrea, is toegewijd aan St. Andreas (Apostel Andreas). Volgens de heilige geschriften was hij de eerste persoon die door Jezus Christus werd gevraagd toe te treden to het ambt van priester. Zijn titel was O Protoklitos, wat zoveel betekent als: ‘de eerste die geroepen wordt’.
The monastery is one of the pilgrimage centres of the Cypriot Orthodox Church. It was once known as the ‘Lordes of Cyprus’, served not by an organized community of monks but by a changing groups of volunteer priests and laymen.
The room under the modern church in which there are wells containing drinking water is thought to have been a chapel belonging to the old monastery buildings. On the bust in the courtyard of the monastery the monastery is stated to have been built by Pope Ionnis Oicoromus. A fortified monastery stood here in the 12th Century, from which Isaac Comnenus negotiated his surrender to Richard the Lion Heart, though the chapel built in the 15th Century is the oldest surviving building.
Het Kertikli Badhuis
Het Kertikli Badhuis is een gebouw ten noorden van de stad en werd gebouwd door de Ottomanen. Het bijzondere aan dit badhuis zijn de gewelven. Het gebouw bevat zes kamers met gewelven, een reservoir afgedekt door een verwulfsel en een sectie die vermoedelijk dienst deed als kleedruimte, waarvan het dak is ingestort.
De Aya Trias Basiliek
Deze Basiliek dateert uit de 6de eeuw na Christus. Waarschijnlijk omdat het tijdens het midden van de 7de eeuw verwoest werd, werden een kleine kerk en enkele bijgebouwen aan de zuidelijke flank aangebouwd. Omdat deze gebouwen tijdens de negende en tiende eeuw na Christus werden verwoest werd deze nederzetting verlaten.
De Ayios Philon Kerk
Deze kerk werd gebouwd op overblijfselen daterend uit de Hellenistische en Romeinse perioden. Philon is de Heilige die de inwoners van Karpaz tijdens de 4de eeuw bekeerde tot het Christendom. De kerk omvat een driedelige apsis en een binnenplaats omringd met zuilen. De vloer is bezet met kleurrijke mozaïeken. In de 12de eeuw werd een kerk met gewelven gebouwd op de overblijfselen van de oude gebouwen die door Arabische piraten werden verwoest. De kerk heeft tevens een cisterne en een doopruimte. De kerk is gelegen in de regio in de nabijheid van de stad Karpasia in de Phoenetische periode.
De Canbulat Tombe & Museum
Canbulat, de Bei (een provinciale gouverneur in het Ottomaanse Rijk) van Kilis, maakte deel uit van de Ottomaanse strijdkrachten die Cyprus zouden gaan veroveren. Vanwege zijn extreme succes tijdens de inneming van Nicosia, werd hij, samen met Iskender Pasha en Deniz Pasha, aangewezen om tijdens de belegging van Famagusta te dienen in het Ottomaanse leger. Omdat wordt aangenomen dat hij werd omgebracht in de omgeving van de Arsenal Bastion werd hij onder dit bastion begraven.
